မိုးကာက်စွန်ပြီးသည့် နေ့လယ်အေးအေးထဲ ရေစီးတင်းတယ်က မောင်းနေကန်ရွက်တစ်ခုရဲ့ အေးငြိမ်မှုကို သတိရစေတယ်။ နားအောက်ကန်းရှိ ရေတင်းတယ်သံက မော့ပွားထပ်နေသည့် စကားလုံးများကို တစ်ပိုင်းစီ ချော့သွားစေတယ်။ ဝေးကန်ရှိ ရေခတ်သံနှင့် ရေကွက်လှိုင်းသံတို့က နေ့စဉ်ဖိစီးမှုကို ချက်ချင်းမဟုတ်ဘဲ တယောက်တစ်ပိုင်း အေးအေးဆေးဆေး ဖြေလျှော့ပါတယ်။ အိပ်ပွင်းမပိန်မီ မျက်လုံးပိတ်ရုံနဲ့ နေ့လယ်နိုးနိုးထနေသည့် စိတ်ထဲ ရေကဲ့သို့ ချော့ဝင်းသော ချိန်တစ်ခု ပြန်လည်းကျရောက်သွားပါလိမ့်မဒ်။