Ритми хушхонаи поезд ва шамоли борон якҷо мешаванд, монанди навои кӯҳистонӣ, ки саробиёнро ба соҳиби Сайҳуни Сирдарё мебарад. Дми бириёнӣ ва овозҳои обӣ хотиратро пак кунанд, зӯрӣ ва хосларо фарӯ бурданд, то фарзандонаи хештанро дар оғози нав пеш кунед. Ин лайҳаи савтӣ, барои лҳзаҳои хӯшнудӣ ва фикркунии холис, як маркази сукун сохта аст.