جیرجیرک‌ها گرمای کوتاه شبِ تابستانی را کنار دریاچه زنده نگه می‌دارند، بی‌آنکه سکوت سرد سپیده را بشکنند. قورباغهٔ نزدیک با نوایی کوتاه و تنها، خاطره‌ای قدیمی از کنار آب را بیدار می‌کند و اندوه را آرام و نرم می‌سازد. این خلوت برای رها کردن شتاب روز و فرورفتن در خوابی سبک است؛ انگار پیش از طلوع آفتاب، کنار دریاچهٔ ارومیه نشسته‌ای. سرما و گرما در تعادل‌اند، ذهن آرام می‌گیرد و دلتنگی به آرامش تبدیل می‌شود.