Gözlerini kapadığında Ankara'nın bunaltıcı gündüzünden uzak, deniz kenarında bir yaz akşamına taşın. Cırcır böceklerinin ritmik vızıltısı zihni yavaşça durgun bir akışa bırakırken, uzaktaki kurbağa korosu düşünceleri eriyen bir dalga gibi dağıtır. Dalgaların kıyıya vuruşu kalp atışını yumuşatır, baykuşun ara sıra duyulan uzak sesi geceye huzurlu bir derinlik katar. Günün yorgunluğu bu seslerin içinde sessizce çözülür, uyku bir tercih değil doğal bir varış noktası haline gelir.