Ang mahabang gabi ay tinatapos ng isang tahimik na biyahe sa loob at sa labas. Ang ritmo ng tren na bumabalik at palagi ay nagpapatulog ng mga isip na nasa labas ng hanggan. Ang gabi'y may isang malalim na hangin na dala ng dagat, habang ang isang hiwa-ibang bell ay sumisibol sa dilim na gabi. Ang hangin at ang hangin ay hawak ng isang payapang pagpapahinga. Ang lahat ay naging isang maunawaan, may-ari mong gabi, habang ang tren ay patuloy na lumalakad sa dilim.