Altın saatin sonlarında, uzak bir saban çiçe açarken, nazik gitar teli hafif bir rüzgâr gibi savrulur. Etiketli bu külcaları dinlerken, melankolik yay ritmleri baharın solgunluğunu taşır. Ankara'nın akşamları bu kadar sessiz ki, nefesin bile kendine ait bir şarkı gibi gelir. Meditasyonun bu sade tembihi, iç seslerini dinlemene izin verir. Gelişigüzel bir karışık yerde, sessizlik en güzel enstrümandır.