در قلب شahrisabadi، که از ستورم غی واشیل می‌فهمد، درصدای این لبه‌های دشت تمbles، صدای دشت به لحظه‌ها تبدیل شده است. لبه‌های کوهی زیرپا، مانند فریاد‌های غم در دم، با صدای کمپه در خونه، یک efecto مکرر ایجاد می‌کنند. این صدای همس-mail، مانند رگ‌هایдри در نقره‌ای، با صدای رطبه‌ای از lontanoی جنگل، به تنش و راحتی همس می‌کند. این ترکیب، برای کسی که در میان شاد و ستورم می‌برند، یک امتحان Tranquility است. شahrisabadi، که در خوزستان به عنوان گارهای زنده و یا مرمرهای قدیمی شناخته می‌شود، این لبه‌ها را با