Дар ин омехта, таҳдид ва оромии якҷоя нафас мекашанд — бодҳои кӯҳии Бадахшон дар гӯшҳоят ҳиҷолат меоваранд, ки фикрҳои парешонро ба як нуқтаи ором ҷамъ кунанд. Садоҳои пинҳонӣ, монанди сиришти шабонаи кӯҳнаи Ҳисор, рӯҳи туро ба қабатҳои терии хотирот мебаранд, ки дар он дардҳои кӯҳна ҷои оромиро пайдо мекунанд. Барои лаҳзае чашмҳоятро пӯшида, бигзор ин шаби шӯрангез туро ба ҷое расонад, ки танҳо шамол ва хомӯшӣ сухан мегӯянд — ҷое, ки метавонӣ худро аз ҳама гуна хастагӣ холӣ кунӣ.