Kapanan bir güneş battıktan sonra, fısıldayan çığlıklar ve yakıcı akıntı, kulaklarımızı ılık bir sıcaklıkla sarmalar. Kısa bir an için, gezginin içinde dolaşmak gibi bir huzur ortaya çıkar; düşüncelerimiz yavaş yavaş tek bir dalga gibi akıp gider. Çığlıkların hafif eklemesi ve akarsu akışı, kayıp reminiscansimize Adana'nın yakar kuyularına bir bağ kurar. Bu minimalist ses, uykun hazırlığına yol açar ve geceyi tenzihle dolu bir zihnin, sakin bir akışla yatıştırmasına olanak tanır.