Στην άκρη του φωτός που χαμηλώνει πάνω από το λιμάνι της Λάρισας, ένας ήχος αναπνοής χτυράει ήσυχα σαν να ζει γύρω το σώμα. Τα πρώτα χιλιόγωνα πουλιά επιστρέφουν στη νύχτα, ενώ η ήχη του νερού δακρύζει ελαφρώς τις πέτρες. Αυτή η ψυχρή ηρεμία είναι ένας χώρος για να βρεις την αναπνοή σου, να συνδεθείς με τη φύση και να ανανεώσεις την ενέργειά σου. Ταιριάζει ακριβώς στον τρόπο που η θερμή σου πνοή σταθεροποιεί τον κόσμο γύρω σου.