เมื่อหลับตา ฟังเสียงระฆังวัดที่ลอยล่องในอากาศ จิตใจจะค่อยๆ วางลงเหมือนละอองเทียนที่ละลายในความเงียบ เสียงดีดพิณอ่อนๆ จากสายพิณราวกับหยดน้ำที่ตกลงบนผิวน้ำสงบ ช่วยให้ความคิดที่กระเจิงเรียงตัวเป็นจังหวะนิ่ง พื้นหลังของเสียงแพดอวกาศและคลื่นซินธ์ที่ไหลเอื่อย เปรียบเสียงลมอ่อนที่พัดผ่านใบไม้ในยามเช้า ให้ความรู้สึกกว้างขวางและสงบ ระฆังลมเล็กๆ ที่แว่วมาแต่ไกล เสริมความรู้สึกสดชื่นเหมือนแสงแรกของวันสัมผัสผิวหนัง ให้พลังเบาๆ ในการเริ่มต้นวันใหม่