Овози амиқи замин дар ин шаби тӯфон, монанди нафаси кӯҳҳои Хатлон, ғуссаҳоро дур месозад ва ҷисмро ба оромиш даъват мекунад. Овозҳои пинҳон дар чуқури абадият ва садои туманӣ як муҳити бой ва гармро эҷод мекунанд, ки дар он ҳар як фикри парешон ба як нуқтаи ором табдил меёбад. Вақте чашмро мебандед, монанди дар миёни дудҳои шаб дар табиат хобидаед, нерӯи нав ва оромиши амиқро эҳсос мекунед.