เมื่อปิดตาลง เสียงพาดกว้างอันแสนห่างไกลจะพัดพาความคิดที่กระจัดกระจายให้ลงหลัก ราวกับกำลังทำสมาธิอยู่บนยอดเขาสูงในเช้าวันที่อากาศโปร่งใส ความต่อเนื่องของเสียงระฆังทำนองเดียวค่อยๆ ประคับประคองจิตใจให้อยู่กับปัจจุบัน พร้อมกับทำนองเปียโนไฟฟ้าอันอุ่นใจที่ค่อยๆ คลายความตึงเครียดออกจากร่างกาย เสียงลมหายใจจังหวะเบาๆ นั้นชวนให้นึกถึงช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตที่ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่มีอะไรต้องกังวลไปกว่าการมีอยู่ ณ ขณะนี้