باران نرم بر برگ‌های خیس، ذهن پریشان را در آغوشی از سکوت می‌پیچد؛ گویی ابرهای صبحگاهی گیلان، هر نگرانی را با خود می‌شویند و می‌برند. غرش آرام دوردستِ رعد، همچون ضربانِ زمین، انرژی‌ای عمیق و زمینی به وجودت تزریق می‌کند بدون آنکه آرامش را بشکند. صدای گنجشک‌ها و چکاوک‌ها از میان مه، نخستین جرقه‌ی انگیزه را در دلِ روز می‌افروزند — انگار که طبیعتِ گیلان، تو را برای آغازی تازه فرا می‌خواند. این صداها فضایی می‌سازند که در آن تمرکز و انرژی، آرام و بی‌صدا از دل سکوت زاده می‌شوند.