Шабест, ки оташ ба ситораҳо суҳбат мегӯяд. Садои навбулаи оташ ба панҷараи оромии осмони кӯҳистон мепазад. Дил ба сукут ҷалб мешавад ва андешаҳои шуморанда сукунат мекунанд. Ин ҷо, дар наздикии оташгоҳи дур, анъанаи шабонаи Тоҷикистон — ёд доштани ошқӣ бо назар ба ситора — ба ёд меояд ва ҷисм аз нақши рӯи панҷраи варзишӣ раҳо мешавад.