Səhər buzlu sabahında yapraqlar arasında axan yüngül külək səli, parçalanmış fikirləri bir araya toplayır. Dərin, təcənnüsən axan külək isə, dərin nəfəs almağa vadar edən alçaq və güclü bir səs-kütləsi kimi hiss olunur. Bambuk meşəsindən ötən quş səsləri ilə dolu külək, günəşin ilk işıqları kimi zərif bir məlazım salaraq ruhu yatışdırır. Arxa planda qılınmış külək zəngləri isə sükutun sərt sərhədlərini yumşaq bir zəng kimi göstərərək dinləyəni xoş bir əhatəyə götürür.