Сушшуда субҳ ҳамроҳ ба назоши оби наздик як нисбати садоҳи халқ шуда, фарқиёт ва бефарғониро баланс мекунад. Паянҳои оби донои куҳна замиронро ба хотіра меорад, ҳар лаҳзаро ба сабақи худиро мебахшад. Зангири назоши калган чуб ба сабақи сусту ва тамамонро нигоҳ дорад, як наклон ба хубӣ ва сурош дода мекунад. Ин амрё замандиландиро ба сақлон ва тарбият ва ҳамроҳ ба худи хошҳал мекунад.