Gözlerini kapattığında zihin, yıldızların arasında yavaşça süzülen bir karanlığa bırakır kendini. Uzay pedinin derin uğultusu, dağınık düşünceleri tek bir sakin noktaya toplar; sanki şehrin gürültüsü çok uzaklarda kalmıştır. Plucked harp notaları ve yumuşak koro, içerideki sessizliği bir huzur ritmine dönüştürür — günün yorgunluğu yavaşça çözülür. Bu ses manzarası, meditasyon seansları veya uzun bir günün ardından zihni dinlendirmek için bir sığınak gibidir.