Karla örtülmüş bir bahar akşamı, içinde kayarlık ses veren bir yerel trenin içinde oturuyorsunuz. Yağmurun ince damlaları pencerenin kenarından süzülürken, uzakta hafifçe çalınan tren çanı ruhunu yatırır. Nefesin yavaşça eş zamanlı trenin huzurlu hareketine kıyasla derin bir nefes alır, her anı meditasyonda bulmanı sağlar. Bu sahne, Izmir'in yağmurlu bir akşamında, iç dünyanla bağlantı kurmanı sağlayacak şekilde tasarlanmıştır; sakin, minimal ve derin bir müzik gibi.