Այն ժամանակվա խաղաղությունը, երբ ձամառ արևը մոտենում է և քրիստալները ծածկվում են ոսկե շրջանագծերով, միայնակ է նշանակում ներսի խաղաղություն։ Քրիստալային նվագահնչությունը ձայնավորում է Վանաձորի ձամառ ջրերի խորքը՝ հրավիրելով հոգնած հոգին գտնել իր իսկական ձայնը։ Սրբազան կանդակի հնչյունը տարածվում է ինչ�ես վաղ լույսը վանքի պատնեշաներին, թույլ տալով մտքերին ազատ շարժվել անկյունագծերից դուրս։ Այս համադրությունը նվազեցնում է տենչը և փոխարինում է ներսում գտնվող խաղաղ ուժով։