Kısa bir nefesin altında, gölün sessizliği akların içinde kaybolır. Kurkuşlar uzakta gezerken, kıvrımlı ahşap kıyılarda tabağık sesleri zamanı yavaşlatır. Gölün nefesi, yorgun düşünceleri sakin bir gökyüzüne taşır. Her dalgalık, bir anı gibi, geçmişin tazeliğini getirir. Bu sessizlik, yalnızlığın değil, var olmayı hatırlamanın ritmidir.