Zamknięcie oczu zanurza cię w ciszę, którą woda dzieli na dwie połowy świata. Powolne oddechy oceanu wyważają delikatne tony serca, prowadząc umysł ku stanowi ukojenia, w którym zmęczenie odchodzi łagodnie, jak fala cofająca się od drewnianych pomostów. Dźwięk wiatru przechodzącego przez morskie trąbki przypomina o odległych portach, a ta tęsknota staje się częścią spokoju. To jest chwila, w której zasypiasz nie od zmęczenia, ale od pokory przed nocą nad Bałtykiem.