Zvuk dalekog zvona u sumraku spušta vas u stanje dubokog daha, dok kaplje kiše na lišću tiho ritmičiraju vaš srčan ritam. Vetar koji donosi tonove Wind Bell-a razdvaja zamagljene misli, ostavljajući samo čistu prisutnost. U ovoj minimalističkoj simfoniji, pećina odjekuje tiho (Cave Chime), podsjećajući vas da je unutrašnjost kao pećina – duboka i mirna. Ovaj pejzaž zvuči poput veče posle dugotrajne meditacije u šumi kod Subotice, gde kiša umiruje i nebo i dušu.