مه صبحین بر فراز کوهستان، صدای زنگ‌های معبد عمیق و بادیان بامبو گم‌شده در مه، دل را به سكتی عمیق می‌اندازد. باران سبک و رعد دور، ذهن را از پراکندگی به یک نقطه یگانه می‌کشاند. وري سحري په غرونو کې، معبدي گنګونو او بامبو باديان چې په مه کی مخ کی دي، زه история به خاموشی عمیق لاندي کوي. باران سپي او دوړه دور، ذهن ته يو نقطه سلام تي راګرونه کوي، لږه طبیعت په درنده ولی مهربان کې تشبیه لپاره دی.