همزمان با اولین نور صبح زمستانی که بر سطح یخ‌زده آب می‌نشیند، ذهنت به آرامی پر می‌شود از سکوتی گرم و عمیق. این صدای بیداب و نور ملایم، فضایی آرامش‌بخش ایجاد می‌کند که به زمزمه‌های خوابِ یلدا می‌ماند. وقتی چشم‌ها را می‌بندی، احساس می‌کنی ساحل یک دریای خاموش در دلِ زمستان نشسته‌ای و هر نفس، یک عبور آرام از شب به روز است.