Sa malalim na gabi ng Marso sa Bundok Apo, ang yelo't labing yelo ay sumasakop sa mga bulaklak ng niyog. Ang tunog ng paa'y sumasabay sa hangin na dala ang malalang boses ng mga dahon at regalong puno, habang ang ulan ay dahan-dahang sumasabay — parang tula sa dilim. Ang ginhawa mo'y napagmumunuan ng init ng motibasyon, kahit ang malamig na hangin ay parang sumasbigal sa loob mo. Ang tunay na ligaya'y hindi sa init ng apoy, kundi sa ritmo ng paggalaw na patungo sa liwanag.