Een zachte ademhaling van het water zet de ritma van een zomerse avond die zakt boven een stilme merkoppel. De verwachting van lege kreken fluistert een melodie die zachtjes in de lippen van een slapende ochtend. Een verre vuël zweeft als een dwaallicht over het glimmende oppervlak. Deze warme ademhaling van Avondwater is een kus die slaapt in Antwerpen's armen.