Sa hangin ng isang liwanag na sumisikat sa dilim, ang apoy ay nagsasalita nang marahan, habang ang mga boses ng mga batis ay humahaplos sa hangin. Ang init ng apoy ay nagpapalakas ng loob, habang ang mga tahimik na boses ay humahayaan ng mga nakatira sa puso. Naririnig mo ang sarili mong tinig na humihinto na, habang ang mga tibok ng puso ay hawak na ang ritmo. Ang isang liwanag na sumisikat sa dilim, dala ng isang mabilis na hininga, ay parang tula na sumisikat sa gabi.