در این فضای آرام، بوی باد شبانه از دل کوه‌های لشگری می‌وزد و طنین‌های زیرآهنگی از بین شاخه‌های بامبو می‌گذرد. هر زنگ معمولی یک لایه عمیق‌تر می‌شود؛ نه‌تنها می‌شنوی، که حس می‌کنی که شهر درونت آرام می‌شود. این لحظه، همانند یک نفس عمیق در دل شب، ذهن را از هر‌چه شلوغ است خالی می‌کند و تنها قلب تو می‌ماند که با آرامی مرا به خواب می‌برد.