Мавҷи Оми Замин, 136.1 Ҳертс, мисли нафаси субҳи намнок ба охири роҳ мерасад ва ғубори фикрҳоро оҳиста тоза мекунад. Ин басомади ором шуурро аз ғафси сафар озод мекунад ва нафасро ба суръати табиии бадан бармегардонад. Ҳангоми пӯшидани чашмон пас аз рӯзи дароз, фишори рӯз ба сукунат фурӯ меравад ва ҷаҳон боз ҳам оромтар ба назар мерасад. Дар ҳамин лаҳза барои тафаккур, эҷод ва барқароршавии дохилӣ як фазои содаи саҳарӣ кушода мешавад.