Тарвози оби субҳ, фикри саршударо ба нуқтаи сукут мефиристад. Нисфии оромии об, ҷонро бо сустӣ мепӯшад. Гурӯҳи оби саршуда, хароботи рӯзи касалро меморад. Ин мавқеи фаҳм, барои навиштан неру меоварад.