نسيم سپیده‌دم در جنگل مانند سخن‌گويی آرام است که گويای رازهاي دور است. صداي قدم‌هاي آرام بر روي برگ‌ها و جريان آب در محوطه، مانند گفتگويي کم‌صدا بين زمين و آسمان، شنونده را به آرامش درونی می‌برد. در اين فضای مرموز، نسيمِ بهاري همچون پيامبري از خاطره‌هاي گذشته، ذهن را آزاد از رفت و آمد روزانه و در حالتی از خلسه و کنجکاوی آرام قرار می‌دهد.