Пас аз рӯзи тӯлон, шумо дар барфи пӯхтаи кӯҳҳои ноҳияи Рудакӣ меравед. нури хубони офтобгӯн заминро ба сабзавиш гуноҳи зард мебояд, ва садои қадамҳо дар хамӯшӣ гунҷонед. моҷибонаи эфирӣ аз дур ворид мешавад, гую кӯҳҳо занддагӣ доранд. ҳар нафас сармазад, заҳни шуморо тоzib мекунад, ва ташвишҳо ба хомӯшии барф табдил мешаванд. ин лайҳа — раҳати хатир барои нафс.