Sa loob ng gabi, ang ulan ay nagsisilbing isang tahimik na tula na binubuhay ang hangin. Ang malalim na apoy ng ulan ay nagpapahinga sa iniisip, habang ang malaang hangin ay dala ang mga isip papuntang isang payapang tabing. Naririnig mo ang hangin na dala ang mga alaala, at ang bawat gabi ay naging isang sandali ng kalmadominyo. Ang hangin at ulan ay sabay-sabay na nagpapatulog sa mga alon ng mundo, at ang puso ay nasa gitna ng isang payapang gabi.