در سکوت شب تابستانی، نسیم سردی در خشکی می وزد و صدای دلفین‌های نیلگون، مانند رازهای اعماق آب، آرامش را به بیختی می آورد. چریک‌های شب با آوازهای آرامشان، مانند شعری که از برگ‌های خشک سرچشمه می‌گیرد، خواب را به چشم‌های خسته می آورند. پرش‌های ملایم غوطه‌ور، نظیر ریتم رودخانه‌ای آرام، تن را به آرامش عمیق می رساند. در این لحظه، ذهن مانند آبی در ساحل خلسه، آرام می‌شود و خواب آغوش می کند.