Kapatık gözlerinizde, uzaktan gelen bir fısıltının rüzgarla dans ettiği bir sabah gelir. Sessizlik, kaslanmış bir hikâyenin ilk satırlarına iniyor; her nefes, bir paragrafa dönüşüyor. Bu melankolik rüzgâr, stresinizi uzaklara savrarken zihninizi geniş bir boşluğa açar. Türk kahvesinin buharı kadar aladık, ama derin duvarlara sızan bu atmosfer, yalnızlığı bile samime teslim eder. Anlatılar burada bitmiyor; sadece rüzgarla yeni bir sayfaya döner.